ในยุคที่เริ่ม เข้าสู่การลดลงของปริมาณพลังงานน้ำมัน
ไม่ว่าจะราคามีการลดลงบ้าง ในบางครั้ง แต่น้ำมันไม่มีทางลดลงอย่างถาวร หรือ สามารถใช้ได้อย่างไม่มีวันหมด ในทางตรงกันข้าม เมื่อน้ำมันหมด เราจะทำอย่างไร
ในขณะที่หลายฝ่ายกำลัง คิดถึง พลังงานทางเลือก ประเทศไทยเราเริ่มมีการนำ แ๊ก๊ส NGV ออกมาใช้
โดยหากพิจารณาดีดี จะเห็นว่า แก๊ส NGV เป็นเพียงแค่ทางเลือกชั่วคราวเท่านั้น ไม่ใช้ทางออกถาวร
วิกฤติการณ์ราคาน้ำมันแสดงให้เห็นว่า การพูดตัวเองไว้กับแหล่งพลังงานเพียงชนิดใดชนิดหนึ่งเพียงอย่างเดียว โดยเฉพาะพลังงานที่ต้องนำเข้าเป็นหลัก ก่อให้เกิดผลกระทบอย่างมาก การมีแหล่งพลังงานให้ผู้บริโภคเลือกใช้หลากหลายตามความเหมาะสม จึงเป็นการช่วยแก้ไขและบรรเทาความเดือดร้อนของประชาชน โดยเฉพาะช่วงวิกฤติน้ำมันโลก ก๊าซเอ็นจีวีเป็นเพียงทางเลือกหนึ่งของการใช้พลังงาน แม้ราคาแ๊ก๊ส NGV จะถูกกว่าน้ำมันเชื้อเพลิง แต่มีข้อจำกัดในด้านขอบเขตการใช้งาน
ก๊าซเอ็นจีวี เหมาะสำหรับยานยนต์ที่มีเส้นทางการวิ่งและระยะทางแน่นอน กำหนดจุดเติมก๊าซได้อย่างแน่ชัดจึงเหมาะสมสำหรับรถบรรทุกสินค้า หรือรถประจำทาง ซึ่งจะช่วยลดการใช้น้ำมันดีเซลลงอย่างมาก เพราะในประเทศไทยมีอัตราการบริโภคน้ำมันดีเซลในภาคขนส่งสูงมาก
และแม้ก๊าซเอ็นจีวีจะมีราคาถูก เผาไหม้สะอาดก่อมลพิษน้อย แต่การเติมแต่ละครั้งได้ปริมาณน้อย วิ่งได้ระยะทางไม่มาก การขยายปั๊มเติมในเขตเมืองเป็นเรื่องที่ระทำได้ยาก เพราะปั๊มควรอยู่ตามแนวท่อส่งก๊าซฯ การสร้างปั๊มส่วนใหญ่ต้องวางแผนควบคู่ไปกับแนวท่อส่งก๊าซฯ แต่ถ้าปั๊มไม่ได้ตั้งอยู่ตามแนวท่อส่งก๊าซฯ จะต้องเพิ่มค่าขนส่งก๊าซฯ จากปั๊มที่อยู่ตามแนวท่อส่งก๊าซฯ หรือเรียกว่า ปั๊มแม่ (Mother Station) มาป้อนให้ปั๊มลูก (Doughter Station) ซึ่งจะทำให้ต้นทุนก๊าซเอ็นจีวีเพิ่มสูงขึ้น
หากมีการส่งเสริมให้รถขนาดเล็กในเมืองใช้มาก อาจเกิดปัญหาปั๊มไม่เพียงพอ ต้องมีการขนส่งก๊าซเอ็นจีวีป้อนปั๊มลูก นึกภาพรถบรรทุกก๊าซแล่นเกลื่อนเมืองเพื่อส่งก๊าซเอ็นจีวีให้เพียงพอต่อการใช้งาน ไม่เพียงทำให้การจราจรติดขัง แต่ยังอาจเกิดอันตรายขึ้นได้ตลอดเวลาด้วยข้อจำกัดเช่นนี้ ทำให้ก๊าซเอ็นจีวีเหมาะสำหรับผู้บริโภคบางรายเท่านั้น
แต่การส่งเสริมให้ติดตั้งกับรถเล็กในช่วงที่ผ่านมาเป็นเพราะกระแสการติด lpg ซึ่งมีราคาถูกกว่าน้ำมันมาก อันเป็นผลจากการควบคุมราคา จึงมีการเสนอก๊าซเอ็นจีวีเป็นทางเลือก มิให้กองทุนต้องแบกรับเงินชดเชยก๊าซแอลพีจีมากเกินไป โดยเป็นนโยบายของรัฐในการส่งเสริมด้วยการตรึงราคาขายไว้ให้ต่ำกว่าต้นทุนมาก
ทั้งก๊าซเอนจีวีและก๊าซแอลพีจีเป็นเชื้อเพลิงที่มีคุณสมบัติเผาไหม้ได้สมบูรณ์ แต่มีความแตกต่างในด้านการเติมและการสำรอง ตลอดจนความปลอดภัยในการใช้งานในรายละเอียด ในประเทศไทย เชื้อเพลิงทั้ง 2 ชนิดมิได้แข่งขันกันภายใต้คุณสมบัติและความเหมาะสมต่อผู้ใช้ หากแต่เป็นการแทรกแซงราคา ซึ่งทำให้ราคาไม่สะท้อนต้นทุนจริง และเป็นอุปสรรคต่อการพัฒนาคุณภาพในด้านต่าง ๆ ของเชื้อเพลิง
